Nie spierdol tego.

Decyzje które zmieniają nasze życie podejmujemy każdego dnia. Zapamiętujemy te które wydają nam się godne zapamiętania, te na temat partnerów, przeprowadzek, samochodów, kierunków czy pracy. 

Zapominamy o małych decyzjach które kształtują nasze codzienne życie i otaczający nas świat. Czyżby ta drzemka którą ustawiłem w telefonie uratowała mnie od wypadku samochodowego? Albo kogoś innego? Ile było momentów „o mały włos”? Czy gdybym wsiadł do tego tramwaju dożyłbym wyjścia z niego? Czy ten dzień był tak trudny, abym nie wyszedł dzisiejszego wieczora z domu?

 

Każda decyzja z przeszłości, każda zagubiona sekunda wpłynęła na to, że jesteśmy takimi jakimi jesteśmy, tu i teraz. Każda zagubiona sekunda od początku świata. Jesteśmy cudem, krańcowym produktem ewolucji, niesamowitym zbiegiem okoliczności, kosmicznym tworem opatrzności. Byśmy mogli to czytać, nasz ojciec i matka, nasi dziadkowie, pradziadkowie i dalej wstecz aż do czasów pierwszej darwinowskiej larwy musiały mieć tyle szczęścia by urodzić się, rozwinąć, przeżyć, znaleźć partnerkę, połączyć się z nią i wychować kolejną larwę, małpę, dzieciaka czy kto w co tam wierzy że po drodze było.

Każdy musiał znaleźć się w odpowiednim czasie i miejscu, każdy musiał być na tyle silny lub mieć tyle szczęścia, woli przeżycia i umiejętności byś mógł scrollować ten jebany akapit. 

Nie spierdol tego.

Iluzjonista.