Toastmasters

Moi drodzy, dziś odrobina prywaty i reklamy. Będzie to jednak reklama w dobrej wierze, nic absolutnie z tego mieć nie będę. Czy słyszeliście kiedykolwiek o organizacji Toastmasters? Została ona stworzona sporo lat temu, specjalnie dla ludzi, którzy chcą uczyć się umiejętności przemawiania i liderowania grupie.

Blue Note

Gdy wchodzisz po raz pierwszy do klubu, który uważany jest za jeden z najlepszych w mieście, na jego szlagierową czwartkową imprezę, naturalnym jest, że spodziewasz się dużo. Bardzo dużo. A to, że klub ma swoją siedzibę w starym zamku jeszcze bardziej potęguje chęć poznania takiego miejsca.

Cykl: z pamiętnika imprezowicza.

Odrzucając zasadę ‘na domówki się chodzi, domówek się nie urządza’ stała się domówka. A właściwie pijaństwo docelowo mające zakończyć się klubem. Skromnie można powiedzieć, że nasze domówki są godne. Bynajmniej nie spotkaliśmy się z żadną reklamacją. No chyba, że sąsiadów i policji.

Buddha Bar

Dziś wylądowałem w Buddha Barze. Miejsce ocieka prestiżem i patosem. Wchodzimy jak przodownik pracy, po czerwonym dywanie. Bramka wita nas dziś przyjacielsko, cena za wejście równie przyjacielska. W szatni zaś trafiłem na najmilszych ludzi na świecie. Idziemy dalej i trafiamy do serca klubu. Cóż. Uwielbiam ten pierdolisty posąg buddy na środku. Zdarzyło mi się na nim tańczyć, acz by naśladować ten wyczyn polecam przygotować się do szybkiego sprintu.

W Starym Kinie.

W Starym Kinie. Nie jestem pewien od czego tu zacząć. Teoretycznie jest to speluna. Mordownia. Mamy miejsce szare, bure i ponure, ciemne pomieszczenia, na parterze mamy parkiet do tańca, nie zawsze czynny, zaś jeśli czynny to nie uświadczymy tam standardowej, klubowej muzyki. A kibla męskiego to aż się boję.